Field of Glory II: Medieval - Reconquista DLC Global Steam

Ten pakiet zawiera następujące elementy:

• Od 1040 do 1270 roku 20 innych krajów i grup rządziło Hiszpanią, Włochami i Afryką Północną. Należą do nich andaluzyjski , almohadzki , arabski , aragoński , kastylijski / leoński , kataloński , granadyjski , hafsydzki , włoski Guelf , włoski gibeliński , włosko-normański , lombardzki , marinidzki , murabitski , nawarrański , papieski , portugalski , królestwo Sycylii i ludy Tuaregów . Każdy z nich ma sztandar, który odzwierciedla wydarzenia historyczne.
• Dodano 41 kolejnych jednostek, dając armii każdej nowej grupy spójny obraz.
• Dodano 45 list armii, umożliwiając tworzenie historycznie dokładnych armii dla każdej z wyżej wymienionych frakcji i ich sojuszników w różnych momentach, zwiększając całkowitą liczbę średniowiecznych list armii do 103. Dodatkowo w armii mogą znajdować się kontyngenty byłych sojuszników. Daje to ponad 50 000 permutacji. Zawsze są nowe pojedynki do przetestowania.
• 8 dodatkowych scenariuszy historycznych przedstawia najważniejsze bitwy z epoki w epickiej skali. Należą do nich Benevento 1266, Legnano 1176, Las Navas De Tolosa 1212, Montaperti 1260, Civitate 1053, Monte Maggiore 1041, Cabra 1079, Sagrajas 1086 i Legnano 1086.
• Liczba rozgrywanych historycznych pojedynków w trybie szybkiej bitwy wzrosła o 33 do 98.
• El Cid, Muhammad II z Granady, Normanowie na południu i Fryderyk II Hohenstaufen należą do czterech innych historycznych kampanii, które obejmują znaczące postacie i wojny tamtych czasów.
• Możesz teraz poprowadzić dowolny naród (i jego historycznych sojuszników) przeciwko dowolnemu innemu narodowi (i ich sojusznikom) w powiększonej kampanii Piaskownicy, oferującej tysiące permutacji.

Epoka rekonkwisty

Hiszpania i Włochy nie doświadczyły feudalizmu w takim stopniu jak północno-zachodnia Europa. Każdy z tych narodów miał charakterystyczne cechy, które ukształtowały sposób walki z konfliktem.

Ponad połowa Półwyspu Iberyjskiego, często nazywana Andaluzją, była w 1050 r. rządzona przez mocarstwa islamskie. Po upadku kalifatu Umajjadów w 1031 r. Andaluzja została podzielona na szereg małych republik muzułmańskich znanych jako emiraty Taifa. zaangażowali się w wewnętrzne spory, które uniemożliwiły im konkurowanie z większym chrześcijańskim Królestwem Kastylii, które powstało w 1037 r. wraz z inkorporacją Królestwa Leon.

Chrześcijańska rekonkwista , która miała się zakończyć dopiero w 1492 r., miała swój rzeczywisty początek w tym czasie. Emir Taifa z Sewilli poprosił Berberów Murabitów z Afryki Północnej o inwazję Hiszpanii w 1086 r., Aby odeprzeć inwazję chrześcijańską. Nie poszło to zgodnie z zamierzeniami Taifów, ponieważ Murabici szybko wchłonęli większość emiratów Taifa do swojego imperium po pokonaniu Kastylijczyków w bitwie pod Sagrajas.

W roku 1147 konkurencyjna sekta berberyjska, znana jako Almohadzi, obaliła dynastię Murabitów. Chrześcijańskie królestwa Hiszpanii poniosły poważne straty w wyniku tych wydarzeń, ale odbiły się od zwycięstwa nad Almohadami pod Las Navas de Tolosa w 1212 roku, trwale kończąc dominację muzułmanów w Hiszpanii. Wkrótce pozostał tylko emirat Granady, który był teraz wasalem Kastylii. W tym czasie często dochodziło również do konfliktów między państwami tej samej religii, a wojownicy muzułmańscy i chrześcijańscy często bez skrupułów służyli królom innych religii.

Tworzenie nowych Włoch

Główne miasta w północnych Włoszech zawsze zaciekle walczyły przeciwko próbom Świętego Cesarza Rzymskiego narzucenia im swojej władzy w celu utrzymania pewnego stopnia niezależności. Pod koniec XI wieku ich miejskie milicje zastąpiły feudalnych rycerzy jako kręgosłup armii włoskiej w wyniku ich zwiększonych dochodów z handlu. W bitwie pod Legnano w 1176 roku miasta północnych Włoch, znane jako Liga Lombardzka, zatriumfowały nad cesarzem Fryderykiem I Barbarossą .

Miało to miejsce podczas wojen Guelf i Ghibelline . „ Spór o inwestyturę” odnosi się do wczesnego sporu między papiestwem a cesarstwem o to, kto ma prawo mianować urzędników kościelnych. W przeciwieństwie do Gwelfów, którzy popierali papieża, gibelinowie byli grupą faworyzującą Świętego Cesarza Rzymskiego. Chociaż spór o inwestyturę został ostatecznie rozstrzygnięty w 1122 r., wojna między papiestwem a cesarstwem, a także gwelfami i gibelinami trwała przez setki lat.

Po odebraniu wyspy Arabom, Normanowie w południowych Włoszech podnieśli się z potulnych najemników, by podbić cały region i zbudować potężne królestwo Sycylii. Kiedy Wilhelm II, ostatni z normańskich monarchów, zmarł bez męskiego potomka, królestwo zostało przejęte przez cesarsko-niemiecką dynastię Hohenstaufenów. Karol Andegaweński zaatakował Hohenstaufów w 1266 roku z pomocą papieża, a po wygranej bitwie pod Benevento Karol Andegaweński przejął kontrolę nad królestwem.